Deze film draait op verzoek van de ‘Vrouwen van Nu’, maar is ook toegankelijk voor publiek. Kaarten zijn te verkrijgen via de site van het Cultuurhuus Braakhekkeof bij het Infopunt
Maandag 16 februari 2026 om 20.00 uur
In het aangrijpende Jeunes Mères volgen we jonge moeders in een moeder-kindhuis
Deze film gaat over het aangrijpende verhaal waarin in we vijf jonge moeders in een moeder-kindhuis volgen. We zien hoe ze van de medewerkers leren hoe ze voor hun baby moeten zorgen, want thuis hebben ze alleen maar voorbeelden van hoe het niet moet.
Het duurt even voordat je als kijker de vijf jonge moeders kan koppelen aan hun vaak dramatische levensgeschiedenissen, maar dan komen hun verhalen ook extra hard binnen. Jeunes mères is weer even ontroerend, frustrerend en schurend als het beste werk van de makers (Rosetta, Le fils, L’enfant).
Dit is de emotionele afsluiting van de reeks, waarin de familie Crawley en hun personeel de jaren 30 betreden
De familie wordt geconfronteerd met financiële uitdagingen en een dreigend publiek schandaal rond Lady Mary, wat hen dwingt verandering te omarmen en Downton Abbey naar een nieuw hoofdstuk te leiden. Ze komt in een publiek schandaal terecht, mogelijk gerelateerd aan haar scheiding, en moet haar rebelse kant tonen. De film toont Lady Mary die zich door de Londense high society beweegt en de familie die een nieuw familielid verwelkomt, terwijl ze worstelen met de toekomst van het landgoed en de dreiging van oorlog, een emotionele rit vol grandeur en afscheid. De centrale vraag is hoe de familie zich aanpast en de modernere tijd ingaat, met Lady Mary die mogelijk de leiding van het landgoed overneemt. De film volgt ook het personeel, inclusief de training van Andy tot butler.
Een emotioneel afscheid met grandioze kostuums, dans en de bekende personages.
Verpleegkundige Floria werkt op een drukke chirurgische afdeling in Zwitserland. Ondanks de onderbezetting, verzorgt ze haar patiënten deskundig.
Maar naarmate de nacht vordert, verandert haar werk steeds meer in een race tegen de klok. Velen van ons vinden met regelmaat (al dan niet terecht) dat we ‘druk’ zijn. Of zelfs dat we stress ervaren. Kijk naar deze film Heldin en zie ‘drukte’ en ‘stress’ van een hele andere orde.
Medicatie voorbereiden terwijl er twee telefoons tegelijk gaan, een woeste familie die nog geen duidelijkheid heeft te woord staan, met aandacht naar een foto van een geliefde hond kijken terwijl je ernstig achterloopt op schema, urine opdweilen, op een bed springen om te reanimeren, een stagiaire aansturen.
Problemen door onderbezetting. Veel, heel veel moet verpleegkundige Floria Lind verzetten tijdens een nachtdienst. Het is overduidelijk dat Floria (briljant gespeeld door Leonie Benesch) deskundig én bevlogen is, hard werkt en álles geeft.
Toch is dat niet genoeg. Het ziekenhuis is weliswaar van alle moderne snufjes voorzien, maar het belangrijkste ontbreekt: handen. Er is onderbezetting en dus kan Floria het nooit goed doen. Niet voor iedereen, niet in te weinig tijd.
Heldin is geen thriller, maar is zo sterk en goed gemaakt, dat je er als kijker wel helemaal in wordt meegezogen. Je volgt één nachtdienst vanuit het perspectief van Floria. Beetje bij beetje zie je de vermoeidheid op haar gezicht verschijnen. Haar ogen worden steeds groter, ze gaat transpireren.
Terwijl ze ronduit wordt getergd door sommige patiënten (een particulier verzekerde die “nu!” verse muntthee wil, terwijl overal de alarmoproepen klinken) blijft ze adequaat en vriendelijk. Meest ontroerende scène is die waarin ze, in alle hectiek, even de tijd neemt om met een verwarde dame een liedje te zingen.
Gigantische werkdruk in de zorg Werkt Heldin naar een climax toe? Is het wachten tot Floria een fatale fout maakt? Nee! Heldin laat een ‘reguliere’ werkdag van een verpleegkundige zien en onderstreept daarmee de ernst van de gigantische werkdruk en de onderbezetting binnen dit zo belangrijke werkveld.
